កម្មវិធីនាទីឈ្វេងយល់ព្រះពុទ្ធសាសនាលើកទី ៣៨៧ ប្រារឰនៅថ្ងៃ ១កើត ខែផល្គុន ពុទ្ធសករាជ ២៥៥៣ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១៤ ខែ កុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០១០ដែលមានប្រធាន បទអំពី បុព្វេនិវាសៈ ត្រូវធ្វើឱ្យ ជាក់ច្បាស់ដោយសតិ ក្រោមអធិបតីភាពរបស់ឧកញ៉ាមហាឧបាសិកា ញ៉ឹក ប៊ុនថា និងមាន ព្រះសង្ឃចូលរួមមានចំនួន ២១ អង្គ ព្រមដោយពុទ្ធបរិស័ទ្ធ មានចំនួន ប្រមាណជាង ១០០ នាក់ ។

ខ្លឹមសារនៃពាក្យបុព្វនិវាសៈ មកពីបុព្វេ+និវាសៈ។ បុព្វេសំដៅយកអតីតកាល និវាសៈ សំដៅយកខន្ធ ឬជាតិកំណើតដែលកើតមានហើយ ដូចនេះបុព្វេនិវាសៈ សំដៅយកខន្ធឬ ជាតិកំណើតដែលធ្លាប់កើត មានហើយ ក្នុងអតីតកាល។ បុព្វេនិវាសៈនេះ បុគ្គលត្រូវធ្វើឱ្យ ជាក់ច្បាស់ដោយសតិព្រោះ សតិនាំឱ្យមានសេចក្តី សង្រួម ធ្វើឱ្យអកុសលទាំងឡាយ វិនាសទៅអស់ អកុសល ធ្វើឱ្យនីវរណធម៌ទាំងឡាយអស់នីវរណធម៌ ធ្វើឱ្យបុគ្គល បាន សម្រេចនូវឈានទាំង៤ កាលបើឈាន កើតឡើង ហើយ បុគ្គលអាចបានអភិញ្ញាជា លោកីយ៍ឬលោក បុត្តរ។ បុគ្គលដែលបានសម្រេច អភិញ្ញាអារលឹកឃើញ នូវខន្ធឬជាតិ កំណើត របស់ខ្លួនដែលធ្លាប់កើតក្នុងអតីតកាល។ បុគ្គល ដែលអាចរលឹកនូវបុព្វេនិវាសៈ បានមាន៦ពួកគឺ ១.អន្យតិរិត្ថិយ រលឹកបាន៤០កប្ប ២.បកតិសាវក័រលឹកបាន មួយសែន កប្ប ៣.មហាសាវក័រលឹកបានមួយសែនកប្ប ៤.អគ្គជាវក័ឆ្វេងស្តាំរលឹកបានមួយ អសង្ខេយ្យនិងមួយសែន កប្ប ៥.បច្ចេកពុទ្ធរលឹកបានពីរអសង្ខេយ្យ និងមួយសែនកប្ប ៦.ព្រះពុទ្ធៈ ការរលឹកជាតិកំណើត របស់ព្រះអង្គកំណត់ មិនបានឡើយ។